logo Uniwersyteckiej Szkoły Kształcenia Indywidualnego

Konsultant oświatowy
Mariusz Wylegała

Rodzice dzieci rozpoczynających edukację, często już w przedszkolu słyszą o dysleksji. Dobry logopeda u czteroletniego dziecka zauważy, że coś może być na rzeczy... Rodzice drżą później przez kilka kolejnych lat o to, aby ten problem szczęśliwie ominął ich pociechę. Jednak niekiedy pod koniec III klasy szkoły podstawowej pada ostateczna diagnoza – dysleksja. I zaczyna się droga „pod górkę”...

 

CZYM JEST DYSLEKSJA?

Dysleksja jest określana jest jako specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Powstaje ponieważ mózg nie przetwarza w sposób prawidłowy formy pisanej i/lub języka mówionego.

 

Z dysleksją rozwojową wiążą się trzy ważne terminy:

  • DYSLEKSJA - specyficzne trudności w czytaniu;

  • DYSORTOGRAFIA - specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (także błędy ortograficzne);

  • DYSGRAFIA – słaby poziom graficzny pisma.

  •  

Co do częstości występowania dysleksji mamy rozbieżne dane w literaturze. Według polskich badań odsetek dzieci dyslektycznych stanowi około 9-10% (Bogdanowicz, Jaklewicz 1968-1982).

 

Symptomy dysleksji można rozpoznać już u bardzo małych dzieci. Często zwiastuje ją nieprawidłowy rozwój mowy - jeżeli dziecko mówi i słyszy ‘safa’, to tak też napisze. Przedstawienie słowa ‘szafa’ za pomocą dwuznaku, do czego dojdzie najpóźniej w pierwszej klasie, będzie dla niego... dziwne. Zagrożenie dysleksją we wczesnym dzieciństwie sygnalizować mogą także:

  • niezgrabność ruchowa objawiająca się podczas zabaw, pisania i rysowania (brzydkie pismo),

  • trudności z określeniem stron prawa/lewa, oburęczność

  • trudności w układaniu puzzli, przerysowaniu wzoru graficznego

  • trudności w sylabizowaniu i głoskowaniu wyrazów

  • trudności w czytaniu i pisaniu pomimo dobrej inteligencji oraz odpowiedniego wsparcia środowiskowo-dydaktycznego tj. pismo zwierciadlane, mylenie liter o podobnym kształcie (p-b-d-g), liter odpowiadających głoskom zbliżonym fonetycznie, opuszczanie liter, błędy ortograficzne pomimo znajomości zasad ortografii.

  •  

CZY TO TEŻ TWOJA HISTORIA?

"Mój Janek już w zerówce miał problemy z sylabizowaniem, potem głosowaniem. Składanie liter w wyrazy, to był koszmar. W rezultacie uczył się czytanek na pamięć – to akurat szło mu doskonale. Zawsze był wygadany, dlatego pięknie opowiadał i trafnie odpowiadał na pytania. Być może dlatego problem zwany dysleksją wypłynął dużo później - dopiero w czasie kiedy trzeba było samodzielnie czytać lektury. Żadnej z nich nie był w stanie przeczytać w zadanym przez nauczyciela czasie. Nie dobijał nawet do połowy. Poprosiłam o badanie. Diagnoza była jednoznaczna – dysleksja rozwojowa przy wysokich zdolnościach intelektualnych. Zaczęliśmy terapię. To była niekończąca się walka o każde pięć minut spędzone nad ćwiczeniami. Ale nie tylko o ćwiczenia chodziło. Przede wszystkim o emocje i poczucie własnej wartości. Aby pomimo dysleksji nie poleciało ‘na łeb, na szyję’. Czy się udało? Czas pokaże..."

 

DEKALOG RODZICA MAŁEGO DYSLEKTYKA

Wsparcie dziecka z dysleksją jest ogromnie ważne. Nie podcinaj skrzydeł, pomóż latać!

  • Jak najwcześniej podejmij działania związane diagnozą i profilaktyką dysleksji, aby zminimalizować u dziecka późniejsze trudności szkolne.

  • Zasygnalizuj dziecku delikatnie, że możliwe są pewne trudności, ale zawsze może liczyć na Twoje wsparcie i zrozumienie.

  • Dziecko uczy się czytać poprzez czytanie, a pisać poprzez pisanie. Ćwiczenia są konieczne – dbaj o ich spokojny przebieg i regularność.

  • Buduj pozytywną samoocenę dziecka. Dbaj o równowagę – jego samoocena nie może zależeć tylko od osiągnięć w szkole.

  • Wyjaśnij problem z dysleksją rodzeństwu dziecka, aby uzyskać wsparcie i zrozumienie. Ze względu na dużą ilość ćwiczeń z dzieckiem dyslektycznym, rodzice muszą poświęcać mu więcej czasu. Jednak w miarę możliwości należy zadbać o to, aby inne dzieci na tym nie traciły.

  • Wyrabiaj w dziecku pozytywne nastawienie do pracy i szkoły. Chwal nie za osiągnięcia lecz za pracę włożoną w wykonanie zadania czy też dzieła.

  • Zachęcaj dziecko do niezależności w odrabianiu lekcji. Jeżeli będziesz kontrolować każdy jego ruch, wyrobisz w nim poczucie, że bez pomocy sobie nie poradzi.

  • Wykonując z dzieckiem dodatkowe ćwiczenia, trzymajcie się założonego planu czasowego.

  • Lepiej zrobić krok w tył i dać dziecku poczucie sukcesu, niż stale podnosić poprzeczkę nie pozwalając zasmakować zwycięstwa. Nawet jeżeli dziecko ponosi porażkę, doceń jego pracę, jeżeli się stara!

  • Dysleksja to nie koniec świata, ale początek terapeutycznej wędrówki!

  •  

JAK ZACHĘCAĆ DO CZYTANIA I ĆWICZEŃ?

Twoje dziecko powinno wiedzieć, że jego trudności nie są życiowym dramatem, ba niejednokrotnie dotykają ludzi wybitnych. Powiedz mu, że jest w towarzystwie Edisona, Einsteina i Andersena. Dysleksja nie jest więc synonimem porażki. Oznacza jednak więcej ćwiczeń i treningów w drodze do sukcesu.

Do czytania zachęcaj podsuwając ciekawe książki, dostosowane do wieku i zainteresowań dziecka. Uświadom, że w słowie pisanym są odpowiedzi na praktycznie każde pytanie jakie zrodzi się w jego głowie. Zachęcaj do poszukiwań, rozbudzaj ciekawość świata.

Ucz alternatywnych sposobów notowania. Dziś wiemy, że dobre notatki to mapy myśli i łańcuchy zdarzeń. Dziecko nie musi dużo pisać – zamiast tego rysuje i koloruje, a zapamiętywanie jest przy tym znacznie skuteczniejsze.

Problemy dyslektyczne u dziecka wywołują ogromny stres szkolny. Postaw na to, aby nauczyć dziecko radzić sobie z trudnymi sytuacjami. Naucz je skutecznej relaksacji. Wiele sposobów na stres dziecko pozna na naszych kursach. Nauczy się dobrze notować. Pozna kocie ruchy, które udoskonalą jego umysł. Zapraszamy!

 

JAK POMÓC DZIECKU Z DYSLEKSJĄ? JAK SPRAWIĆ, ABY CHĘTNIE CZYTAŁO?

15 grudnia 2020
Jak pomóc dziecku w nauce jeżeli dziecko jest dyslektykiem
link do profilu na Facebooku
link do profilu na Instagramie